Jetze Plat gaat op woensdag 13 maart voor het werelduurrecord

Jetze over zijn poging dit record te verbreken en wat zijn motivatie is om door te blijven gaan

5 maart 2019 Foto: Bert Willems

Woensdagmiddag 13 maart is het zover. Dan begint onze ambassadeur Jetze Plat in Alkmaar aan zijn aanval op het werelduurrecord. Samen met Fonds Gehandicaptensport steunen wij Jetze in zijn Road to Tokyo 2020, die van start gaat met de aanval op het werelduurrecord. Wij spraken Jetze over zijn poging dit record te verbreken en wat zijn motivatie is om steeds door te blijven gaan.

Wanneer is het idee ontstaan om het werelduurrecord aan te vallen?
‘Het idee om het werelduurrecord aan te vallen is in juli & augustus ontstaan. Toen hebben we, mijn team en ik, echt concrete plannen gemaakt. Eind vorig seizoen zijn we er echt definitief werk van gaan maken. Naast dat ik wil testen hoe snel ik in een uur kan fietsen heb ik de doelstelling om de beste en snelste handbiker ter wereld te zijn.’

Hoe zijn je voorbereidingen geweest in aanloop naar deze werelduurrecord poging?
‘De voorbereidingen voor het werelduurrecord gaan heel goed. Iedere donderdag train ik op de baan in Alkmaar. Hierbij train ik in blokken. In het begin van de voorbereiding reed ik korte blokken op het tempo wat ik op 13 maart moet rijden, maar nu zit ik met die blokken op twee keer 15 en twee keer 20 minuten op het tempo wat ik moet rijden. Er is bewust gekozen om te trainen in blokken omdat ook de kwalificatie voor de Spelen in Tokyo op het programma staat.’

Hoe anders was de voorbereiding op deze poging in vergelijking met de voorbereiding op een ‘normale’ wedstrijd?
‘De voorbereiding qua fietsen is anders, maar de voorbereiding qua focus komt overeen. Wat anders is, is dat dit een eigen event is en ik rijd natuurlijk binnen. Dat is anders dan op de weg. De trainingsvoorbereiding op een ‘normale’ wedstrijd of het werelduurrecord is wel anders, maar er overlappen ook een aantal dingen. Je kunt het werelduurrecord eigenlijk het beste vergelijken met een tijdrit op de weg.’

Hoe verhoudt het werelduurrecord zich t.o.v. van de prijzen die je gewonnen hebt?
‘Mocht ik het record verbreken dan ben ik natuurlijk blij, maar het ligt er ook aan hoe ik het record verbreek. Ik hoop natuurlijk dat ik het record ruim ga verbreken, maar het werelduurrecord staat niet in verhouding met mijn andere prijzen. De WK’s en de Spelen zijn belangrijker dan dit.’

Is er voor deze recordpoging een speciale fiets gemaakt en zo ja, wat is er anders aan in vergelijking met een ‘normale’ handbike?
‘Voor de werelduurrecordpoging heb ik inderdaad een speciale fiets laten maken. Wat anders is in vergelijking met mijn weghandbike is dat er een doortrapsysteem op deze fiets zit. De cranks en het wiel zijn rechtstreeks verbonden met de ketting en daarnaast zitten er geen remmen en geen versnellingen op.’

**Waarom heb je ervoor gekozen de poging in Alkmaar te doen? **
‘De reden dat ik voor Alkmaar heb gekozen is omdat ik deze werelduurrecordpoging echt neer wil zetten als activatie. Hierdoor kan ik mijn sponsoren en fans uitnodigen om het van dichtbij mee te kunnen maken. Zo houden we, mijn team en ik, het ook laagdrempelig. Daarnaast kunnen mensen zelf ervaren hoe het is om te handbiken op een tacx en dient dit event als kick-off richting Tokyo 2020. We hebben verschillende gesprekken gehad, op verschillende locaties. In Alkmaar mogen we de aankleding zelf verzorgen en de gesprekken in Alkmaar gaven ons het beste gevoel.’

Hoe zorg je ervoor dat je gemotiveerd blijft?
‘Ik wil altijd scherp blijven want ik heb echt een hekel aan verliezen. Daardoor blijf ik ook gemotiveerd. In Tokyo wil ik zowel op de handbike als bij de triatlon goud halen en dat vraagt heel veel inzet, maar daardoor kost het mij weinig moeite om iedere dag beter te worden. Mijn begeleidingsteam speelt hier ook een belangrijke rol in. Zij werken een goed plan uit wat ook goed werkt. Hierdoor ben ik iedere keer in staat om progressie te boeken en om hele mooie doelstellingen neer te zetten, waarbij Tokyo het huzarenstukje moet worden.’

Wie is jouw grootste inspiratie/motivatie?
‘In 2008 was ik met een groep talenten van NOC*NSF afgereisd naar Beijing om daar de Paralympische Spelen mee te maken. Daar zag ik de Zuid-Afrikaan Ernst van Dyk goud winnen bij het handbiken, toen ik dat zag dacht ik: ‘Dat wil ik ook!’. Hierdoor ben ik extra gemotiveerd geraakt om nog harder te gaan trainen. Een sporter waar ik ook een zwak voor heb is Maarten van der Weijden, de manier hoe hij dingen aanpakt en ergens vol voor gaat is heel mooi om te zien. Echter is het wel zo dat hoe meer je zelf wint hoe minder belangrijk het wordt dat mensen je motiveren/inspireren, maar in het begin van mijn carrière heb ik zeker tegen bepaalde sporters opgekeken.’

Niet alleen mensen binnen de sport hebben Jetze gemotiveerd/geïnspireerd. Ook buiten de sport zijn bepaalde mensen voor hem belangrijk geweest. ‘Buiten de sport heeft mijn vader een belangrijke rol gehad’, vervolgt Jetze. ‘Hij heeft een eigen bedrijf en werkt heel veel uren in de week. Dankzij hem heb ik de mindset gekregen dat, als je iets wil bereiken, je er ook echt heel hard voor moet werken. Niets gaat namelijk vanzelf. Mijn vader is voor mij dus een inspiratie geweest in de manier van werken en leven. Naast mijn echte vader heb ik ook nog een vader in de handbikesport, dit is Kees van Breukelen. Hij heeft in het begin van mijn carrière een hele belangrijke rol gehad. Zo leerde hij mij de manier van trainen en samen met hem analyseerde ik mijn trainingen ook. Naast de trainingen heeft Kees mij de bouwstenen voor een goed team gegeven met een bijvoorbeeld een fysio en een krachttrainer. Daar ben ik hem heel dankbaar voor.’

Je vindt het belangrijk om anderen met een handicap op weg te helpen in de sport. Wat zou je mee willen geven aan mensen met een handicap die nog niet aan sport/bewegen doen?
‘Wat ik mensen met een handicap, die nog niet sporten en/of bewegen, mee wil geven is het volgende: probeer zoveel mogelijk sporten uit. Als je dat doet weet je waar je plezier in hebt en dus wat je leuk vindt. Daarnaast focus ik ook altijd op het verbeteren van je fysieke toestand, je wordt er namelijk fitter en sterker van. Doordat je er sterker van wordt ben je beter in staat om dingen te kunnen doen en het gevolg hiervan is dat sport dus ook je wereld vergroot. Het mooie aan sport is ook dat je even je verstand op 0 zet en dus niet focust op de dingen die je niet kan, maar juist kijkt naar de mogelijkheden die je allemaal hebt.

Wie zijn, buiten je team om, de belangrijkste personen geweest in je sportcarrière?
‘Als we mijn team even buiten beschouwing laten dan speelt mijn familie sowieso de belangrijkste rol in mijn sportcarrière. Zo heb ik een goede band met mijn broer en met mijn moeder, die helaas vorig jaar overleed, had ik een hele sterke band. Daarnaast train ik zo nu en dan samen met mijn jongere zusje. Zij sport ook veel en dan heb je altijd wel bepaalde raakvlakken. Ook mijn om Bert is erg belangrijk voor me. Hij reist naar alle wedstrijden en maakt daar foto’s. Samen met hem heb ik al bijzondere dingen meegemaakt.’

Hoe groot zou de teleurstelling zijn, mocht je het niet halen? Of vind je het vooral belangrijk dat er hierdoor meer aandacht komt voor jouw sport?
‘De kans dat ik het werelduurrecord niet op mijn naam zet probeer ik zoveel mogelijk uit te sluiten. Hiervoor ben ik nu bezig met een goede voorbereiding zodat we niets aan het toeval overlaten. Daarnaast hoop ik dat ik met mijn werelduurrecordpoging een mooie activatie voor de handbikesport op touw kan zetten die voldoende aandacht genereert. Mocht ik het werelduurrecord niet op mijn naam zetten dan zou de teleurstelling zeker groot zijn, maar de voorbereiding is goed en dat moet ervoor zorgen dat ik het werelduurrecord ga verbreken.’

Probeer ook eens